Protokoł o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Konwencji Karpackiej

Protokoł o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej (nazywany skrótowo „Protokołem o różnorodności biologicznej”) do Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat (Konwencji Karpackiej) został przyjęty podczas drugiego spotkania Konferencji Stron (COP2) Konwencji i podpisany przez pięć Stron Konwencji dnia 19 czerwca 2008 r. w Bukareszcie.

 

Protokoł o róznorodności biologicznej jest pierwszym przyjętym, podpisanym i ratyfikowanym protokołem tematycznym do Konwencji Karpackiej. Projekt tekstu Protokołu o róznorodności biologicznej został przygotowany po stronie polskiej w 2007 roku.

 

Rzeczpospolita Polska ratyfikowała Protokoł o różnorodności biologicznej dnia 9 grudnia 2009 r. Zgodnie z Art. 91 ust.1. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw dnia 27 maja 2010 r. (Dz.U. 2010 Nr 90 poz. 591) Protokoł o różnorodności biologicznej stał się częścią krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowany.

 

  • Protokoł o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat, sporządzonej w Kijowie dnia 22 maja 2003 r., sporządzony w Bukareszcie dnia 19 czerwca 2008 r. (Dz.U. 2010 Nr 90, poz. 591)
  • Oświadczenie rządowe z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Protokołu o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat, sporządzonej w Kijowie dnia 22 maja 2003 r., sporządzonego w Bukareszcie dnia 19 czerwca 2008 r. (Dz.U. 2010 Nr 90, poz. 592)

 

Protokoł o rożnorodności biologicznej wszedł w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej oraz Republiki Czeskiej, Ukrainy i Węgier dnia 28 kwietnia 2010 r. W latach 2009-2013 Protokoł o różnorodności biologicznej był sukcesywnie ratyfikowany przez kolejne Strony Konwencji, stające się w ten sposób pełnoprawnymi Stronami tego Protokołu. Od dnia 4 lipca 2013 r. Protokoł o różnorodności biologicznej obowiązuje już we wszystkich siedmiu państwach regionu karpackiego.

 

Jest to o tyle istotne, że realizacja zakładanych w Protokole celów w skali całych Karpat nie byłaby możliwa, gdyby którekolwiek państwo będące Stroną Konwencji nie wdrażało jego postanowień i nie współpracowało z pozostałymi Stronami w dziedzinach, których dotyczy Protokoł.

 

Protokoł o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Ramowej Konwencji Karpackiej stanowi rozwinięcie i uszczegółowienie postanowień Art. 4 Konwencji. Celem Protokołu jest koordynacja i harmonizacja działań jego Stron oraz ich współpraca na rzecz wdrażania postanowień ww. artykułu Konwencji. Protokoł o różnorodności biologicznej zobowiązuje jego Strony do podjęcia wspólnych działań we współpracy wszystkich Stron w skali całych Karpat, oraz przez poszczególne Strony na ich terytorium, w oparciu o odnośne przepisy prawa krajowego.

 

Merytoryczne postanowienia Protokołu o różnorodności biologicznej dotyczą:

  • ochrony, utrzymania, odtwarzanie i zrównoważonego użytkowania siedlisk naturalnych i półnaturalnych (Art. 8 Protokołu), oraz odtwarzania siedlisk zdegradowanych (Art. 10) istotnych dla osiągnięcia celów Protokołu;
  • zapewnienia ciągłości i wzajemnej spójności pomiędzy naturalnymi i półnaturalnymi siedliskami oraz tworzenia sieci ekologicznej w Karpatach (Art. 9);
  • ochrony i zrównoważonego użytkowania gatunków rodzimej flory i fauny Karpat (Art. 11), w tym gatunków zagrożonych, endemicznych i dużych drapieżników Karpat (Art. 12);
  • zapobiegania wprowadzaniu inwazyjnych gatunków obcych lub organizmów genetycznie zmodyfikowanych, które mogłyby zagrażać ekosystemom, siedliskom lub gatunkom Karpat; kontrolowania lub eliminowania takich gatunków lub organizmów (Art. 13);
  • współpracy w ramach Karpackiej Sieci Obszarów Chronionych (Art. 14) oraz wzmacniania ochrony i zrównoważonego gospodarowania na terenach położonych poza obszarami chronionymi (Art. 15);
  • konsultacji, harmonizacji i koordynacji działań podejmowanych na obszarach przygranicznych (Art. 16);
  • opracowania i wdrażania planów zarządzania (Art. 17);
  • harmonizacji systemów monitoringu i opracowania wspólnego systemu informacji o różnorodności biologicznej i krajobrazowej Karpat (Art. 18);
  • koordynacji badań naukowych (Art. 19).
Serwisem opiekuje się Centrum UNEP/GRID-Warszawa